Перайсці да зместу

Старонка:Элемэнтарная альгэбра (1922―1924). Частка II.pdf/166

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная


Разьвязваючы неазначаныя раўнаньні спосабам Эйлера, можам лёгка заўважыць, што коэфіцыэнты пры невядомых у шэрагу пасьледаўных раўнаньняў мы творым у наступны спосаб. Дзелім большы коэфіцыэнт неазначанага раўнаньня на меншы; ад дзяленьня гэтага атрымоўваем астачу, якая будзе меншым коэфіцыэнтам другога раўнаньня; потым дзелім меншы коэфіцыэнт першага раўнаньня на першую астачу; атрымоўваем другую астачу, якая будзе меншым коэфіцыэнтам трэцяга раўнаньня; далей дзелім першую астачу на другую, другую на трэцюю і г. д., г. ё. робім так, як пры знаходжаньні найбольшага супольнага падзельніка спосабам вычэрпываючага дзяленьня.

З прычыны таго, што лікі i ня маюць супольных множнікаў, значыцца найбольшым супольным падзельнікам іх ёсьць

Адсюль вынікае, што ў апошнім раўнаньні коэфіцыэнт пры аднэй невядомай павінен быць роўным адзінцы. З раўнаньня гэтага і атрымоўваем рад цэлых разьвязкаў.

Агульныя формулы цэлых разьвязаньняў неазначанага раўнаньня.

§120. Маючы адну пару цэлых разьвязкаў раўнаньня

можам напісаць агульныя формулы, паводле якіх знаходзім усе іншыя пары цэлых разьвязкаў гэтага раўнаньня.

Дапусьцім, што разьвязкамі раўнаньня ёсьць лікі і тады маем тожсамасьць:

Аднімаючы яе ад раўнаньня адпаведнымі бакамі, атрымоўваем:

З гэтай роўнасьці азначаем



Але ёсьць цэлы лік, — таксама цэлы лік, значыцца, і выраз павінен быць цэлым лікам. У выразе гэтым ня мае супольных множнікаў з з гэтага вынікае, што дзеліцца без астачы на i ёсьць цэлы лік. Калі лік гэты абазначым праз то атрымаем:

адкуль


i