§82. Збор лёгарытмаў натуральных лікаў, вылічаных пры аднэй аснове, творыць уклад (сыстэму) лёгарытмаў. Істнуюць два галоўныя ўклады лёгарытмаў, якія ўжываюцца пры вылічэньнях, гэта: уклад натуральных лёгарытмаў і ўклад дзесятковых, або звычайных лёгарытмаў.
Асновай натуральных лёгарытмаў ёсьць нявымерны лік, які абазначаем літарай ; лікавае значэньне яго ёсьць:
Натуральныя лёгарытмы ўжываюцца пераважна ў вышэйшым аналізе пры тэорэтычных вылічэньнях.
Для практычных вылічэньняў карыстаемся дзесятковымі лёгарытмамі, вылічанымі пры аснове 10[1]. Дзесятковыя лёгарытмы вылічыў і ўлажыў у табліцы ангельскі матэматык Гэнрык Брігг (Henry Briggs, 1556—1630).
§83. I. Лёгарытм цэлай і дадатнай ступені ёсьць роўны сталькім дадатным адзінкам, колькі нулёў заключае лік.
| І праўда: | |
| ........... | |
| ........... | |
| Наогул: |
II. Лёгарытм дзесятковага дробу, які ёсьць цэлая і адмоўная ступень , раўняецца сталькім адмоўным адзінкам, колькі дроб мае цыфр посьле коскі.
| І праўда: | |
| ......... | |
| Наогул: |
III. Лёгарытм цэлага ліку, які не выражаецца адзінкай з нулямі, ёсьць нявымерны лік.
Довад.
Дапусьцім спачатку, што цэлы лік які ня выражаецца адзінкай з нулямі, мае цэлы лёгарытм Тады: але правы бок гэтай роўнасьці ня можа быць роўны леваму, бо ня ёсьць многакрацьцю ліку
- ↑ Гэтую аснову звычайна ня пішуць пры знаку .