Перайсці да зместу

Старонка:Элемэнтарная альгэбра (1922―1924). Частка II.pdf/114

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная


Уклад лёгарытмаў.

§82. Збор лёгарытмаў натуральных лікаў, вылічаных пры аднэй аснове, творыць уклад (сыстэму) лёгарытмаў. Істнуюць два галоўныя ўклады лёгарытмаў, якія ўжываюцца пры вылічэньнях, гэта: уклад натуральных лёгарытмаў і ўклад дзесятковых, або звычайных лёгарытмаў.

Асновай натуральных лёгарытмаў ёсьць нявымерны лік, які абазначаем літарай ; лікавае значэньне яго ёсьць:

Натуральныя лёгарытмы ўжываюцца пераважна ў вышэйшым аналізе пры тэорэтычных вылічэньнях.

Для практычных вылічэньняў карыстаемся дзесятковымі лёгарытмамі, вылічанымі пры аснове 10[1]. Дзесятковыя лёгарытмы вылічыў і ўлажыў у табліцы ангельскі матэматык Гэнрык Брігг (Henry Briggs, 1556—1630).

Уласьцівасьці дзесятковых лёгарытмаў.

§83. I. Лёгарытм цэлай і дадатнай ступені ёсьць роўны сталькім дадатным адзінкам, колькі нулёў заключае лік.

І праўда:
...........
...........
Наогул:

II. Лёгарытм дзесятковага дробу, які ёсьць цэлая і адмоўная ступень , раўняецца сталькім адмоўным адзінкам, колькі дроб мае цыфр посьле коскі.

І праўда:
.........
Наогул:

III. Лёгарытм цэлага ліку, які не выражаецца адзінкай з нулямі, ёсьць нявымерны лік.

Довад.

Дапусьцім спачатку, што цэлы лік які ня выражаецца адзінкай з нулямі, мае цэлы лёгарытм Тады: але правы бок гэтай роўнасьці ня можа быць роўны леваму, бо ня ёсьць многакрацьцю ліку

  1. Гэтую аснову звычайна ня пішуць пры знаку .