Перайсці да зместу

Старонка:Элемэнтарная альгэбра (1922―1924). Частка II.pdf/105

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная

VI.

Лёгарытмы.


Азначэньне лёгарытму. Мэта ўводу лёгарытмаў.

§77. Возьмем тры адвольныя лікі і і дапусьцім, што лік ёсьць вынік дзеяньняў над лікамі і

Калі паміж данымі лікамі істнуе залежнасьць:

то, маючы суму і складнік пры помачы адваротнага складаньню дзеяньня, а мянавіта адніманьня, знаходзім складнік а маючы суму і складнік пры помачы таго-ж адніманьня, можам знайсьці складнік

Адсюль вынікае, што складаньне мае адно адваротнае дзеяньне — адніманьне.

Дапусьцім далей, што ёсьць рэзультат множаньня на г. ё.

Калі ў даным выпадку маем здабытак і множнік то, пры помачы адваротнага множаньню дзеяньня, а мянавіта дзяленьня, знаходзім множнік Пры помачы таго-ж дзяленьня можам знайсьці маючы здабытак і множнік

Бачым адсюль, што множаньне таксама мае адно адваротнае дзеяньне — дзяленьне.

Возьмем, урэшце, гэтыя самыя лікі і і дапусьцім, што паміж імі існуе наступная залежнасьць:

Калі цяпер, маючы і адзін з двох іншых лікаў, захочам знайсьці трэці, то натрапім на два саўсім розныя дзеяньні:

1) маючы ступень і паказальнік можам знайсьці пры помачы дабываньня корня, бо

2) але, каб мы захацелі, маючы ступень і лік даведацца, у якую ступень трэба падняць каб атрымаць то павінны былі-б разьвязаць раўнаньне, у якім невядомы лік ёсьць паказальнік, г. ё.

Раўнаньне гэтае называецца паказальнікавым; лік які падносім у ступень, — асновай, а паказальнік ступені лёгарытмам.