VI.
Лёгарытмы.
§77. Возьмем тры адвольныя лікі і і дапусьцім, што лік ёсьць вынік дзеяньняў над лікамі і
Калі паміж данымі лікамі істнуе залежнасьць:
то, маючы суму і складнік пры помачы адваротнага складаньню дзеяньня, а мянавіта адніманьня, знаходзім складнік а маючы суму і складнік пры помачы таго-ж адніманьня, можам знайсьці складнік
Адсюль вынікае, што складаньне мае адно адваротнае дзеяньне — адніманьне.
Дапусьцім далей, што ёсьць рэзультат множаньня на г. ё.
Калі ў даным выпадку маем здабытак і множнік то, пры помачы адваротнага множаньню дзеяньня, а мянавіта дзяленьня, знаходзім множнік Пры помачы таго-ж дзяленьня можам знайсьці маючы здабытак і множнік
Бачым адсюль, што множаньне таксама мае адно адваротнае дзеяньне — дзяленьне.
Возьмем, урэшце, гэтыя самыя лікі і і дапусьцім, што паміж імі існуе наступная залежнасьць:
Калі цяпер, маючы і адзін з двох іншых лікаў, захочам знайсьці трэці, то натрапім на два саўсім розныя дзеяньні:
1) маючы ступень і паказальнік можам знайсьці пры помачы дабываньня корня, бо
2) але, каб мы захацелі, маючы ступень і лік даведацца, у якую ступень трэба падняць каб атрымаць то павінны былі-б разьвязаць раўнаньне, у якім невядомы лік ёсьць паказальнік, г. ё.
Раўнаньне гэтае называецца паказальнікавым; лік які падносім у ступень, — асновай, а паказальнік ступені — лёгарытмам.