
(пры
),
гэта значыць:
граніца,[1] да якой імкнецца сума бяскрайна-вялікай колькасьці
выразаў ўзрастаючай прогрэсіі, ёсьць бяскрайнасьць.
II. Калі прогрэсія спадаючая, то
г. ё. ўласьцівы дроб, які, пры падняцьці ў ступень (дадатную і цэлую), зьмяншаецца. Па меры ўзросту колькасьці выразаў
сумножнік
а разам з ім і здабытак
зьмяншаюцца і, пры бяскрайна-ўзрастаючым
можа стацца меншым ад кожнай адвольна намі выбранай велічыні, г. ё. зробіцца бяскрайна-малым.
Тады й сума выразаў спадаючай прогрэсіі, якую выражаем формулай
імкнецца да пэўнай азначанай граніцы, а мянавіта да
Сапраўды:
або
Але, як мы ўжо заўважылі вышэй,
пры
ёсьць велічыня бяскрайна-малая, г. ё. імкнецца да нуля:

Адсюль:

(пры
),
г ё. Граніца, да якой імкнецца сума
выразаў спадаючай геомэтрычнай прогрэсіі, калі лік
бяскрайна ўзрастае, ёсьць дроб
ў якім
ёсьць першы выраз прогрэсіі, а
множнік. Гэтую граніцу звычайна называем сумай выразаў бяскрайна-спадаючай прогрэсіі.
Напрыклад, сума выразаў прогрэсіі
у якой
- ↑ limes па латыні значыць «граніца».