Старонка:Шляхам змаганьня.pdf/18

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Гэта старонка не была вычытаная

КРЫВІЦКІ ДУХ.

Уцякай хутчэй манлівы дым,
Бо ўжо ідзе крывіцкі ўздым.
Ўцякай цямноты ўвесь задух,
Бо ўжо ідзе крывіцкі дух.
Ідзе з нізоў ён, не з гары.
Трашчаць прад ім ўсе аўтары;
Дрыжаць усе байцы маны;
Дрыжыць багацьце і паны,
Дрыжыць і беленька рука,
Што эксплятуе бедняка.
Дрыжаць прад ім багі і чорт,
Бо знаюць, што для іх кагорт
Нясе ён путы — ланцугі —
Бярэ ў рассудку абцугі.
І слугі іхнія дрыжаць,
Бо знаюць, што ім не зьдзяржаць:
У барацьбе крывіцкі дух
Іх разьнясе у прах у пух.
Бо ён магутны сьмела йдзе;
Нясе пацеху ў бядзе.
Жыцьцё нясе для беднаты,
Сьвятло для доўгай цемнаты.
Ману ён доўгую уняў
З гразі бядноту ўсю падняў.
Яе ачысьціў, асьвяціў.
Ў яе душы ён загасьціў.
І ад яе бярэ ён моц,
Каб разагнаць ўсю цемру-ноч,
З гразі стагодзьдзя ачышчаць
І духам праўды асьвячаць.
Дык глянь-жа, наша Старана,
Дрыжыць як крыўда і мана,
Як корчыцца манлівы дым,
Бо йдзе па ім крывіцкі ўздым.