Старонка:Шляхам змаганьня.pdf/16

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Гэта старонка не была вычытаная

УЗДЫМ ВОЛІ.

Калі ўсё ломіцца ўнутры,
Маўкне пабеды веры —
Надзеяй мляўкасьць ты сатры
І ня шукай больш меры.

Ў разсудку зломленым тваім
На чыны ўздыму волі.
Змаганьне ў імпаце сваім
Ня мерай ты ніколі.

Сумлівы, трэзвасьць… а нашто?
Каб больш нас брала роспач?!
Хоць чын наш быў-бы нінашто —
У барацьбе ёсьць роскаш.

Маўчыць ці бье ў душы журба —
Нам путы трэба скінуць.
Ляпей сьмяротна барацьба,
Чымся ляжачым зьгінуць.

Дык хай ляціць бадзёры ўздым
Над Краем громам крыкне,
Разьвее ўвесь манлівы дым.
Хай вораг ўжо прывыкне.

Нас бачыць стойкіх ў барацьбе,
Ня знаўшых болю, страху;
Чужых той жаласнай мальбе
І мляўкасьці, і жаху.