|
III.
Сорак год так Дзягель
Жыў ня ў кепскім стане,
Пакуль пан стары жыў
І старая пані.
Але, як той кажа,
Усё ў нас ня вечна:
Годзе Юрку жыці
З хлебам ды бясьпечна!
Новы пан прыехаў
І зьмяніў парадкі:
Прыказалі Юрцы
Выбірацца з хаткі.
А ці-ж лёгка гэта?
Дый хто з вас ня знае,
Як наш брат к зямельцы
Быццам прырастае.
З дзеда і на ўнука
Гэта пераходзіць,
Хаця тое поле
Родзіць ці ня родзіць.
Бедны Юрка, бедны!
Зьвяў якбы націна.
Шкода столькі працы,
Страшна цяганіна!
І пайшоў ён рады
Па судох шукаці;
І прапаў спакой з ёй,
Прапала багацьце.
IV.
Год, другі праходзе,
Суд ідзе па судзе;
Юрка ўсё бяднее,
Багацеюць людзі.
Дзе той спрыт падзеўся,
Дзе тое здароўе?
Ў хаце непарадкі,
Проста безгалоўе.
|
