Гэта старонка не была вычытаная
Багамольнік крамнік, набажны гандляр —
злосьць яго спавіла, злосьць кідала ў жар.
3
Ноч мінула ў цемені дубровы,
пагасіўшы ветрам сонныя агні.
Ноч міне ў зьнямозе… Сьветлаю падковай
прывітае раніцу — прозалаць зарніц.
Над мястэчкам глуха, пахіліўшы вецьці,
шапацелі хвойкі, калыхалі ціш.
Талесы, як хмары, доўгія сталецьці
мутнымі вачыма чадзілі ў жыцьці.
І пад шум гешэфтаў беднае мястэчка
каратала буднем сонечныя дні.
................
Ой, зусім нядаўна, запаліла сьвечкі
новая раніца — прозалаць зарніц!
Хоцімск, 1925
