Гэта старонка не была вычытаная
Ты сапуном падкапваеш, што крот,
Падмурак росквіту сваім крывавым лычам.
Хадзем… пастух, убачыць хай народ
Тваё сапраўднае кулацкае аблічча.
Глядзіш у вочы мне, ты гнешся мне чалом?
А сілу даць табе, зальеш мне вочы воцтам.
Я — быў слуга, ты — быў гаспадаром,
Цяпер ты — золь, а я — змагар і творца!
Пяе ўрачыста восень перамог,
І гукі гімна льюцца ў свет здабыты!..
...............
Яны ідуць.
На суд…
Ідуць удвох —
Адзін усцешаны, другі тугой спавіты.
|}
