Гэта старонка не была вычытаная
Хутка, ўжо хутка, пад сьнегам замоўкне!
Будзе стаяць, нібы ў цяжкай думцы, насунуўшы сівыя бровы, сярдзіты і паважны…
Калі-ж зноў прыйдзе вясна і цёплае сонца растопіць белы сьнег…
Зноў, над лесам угледзеўшы ў небе высокім, пад белымі хмаркамі, зьвястуноў вясны, я лесу цёмнаму скажу:
«Ня сумуй, браце! Ось бачыш, гусі зноў да нас ляцяць!»…
