ляў ведала, што да іх павінен прыехаць майстар, мэханік з сям‘ёю. Якраз яго й чакалі гэтымі днямі. Хто такі ён, гэты майстар, яны, вядома, ня ведалі і зараз было цікава пазнацца з ім.
Цікавасьць да кожнага новага чалавека, які наведвае глухія куткі ў краі, асабліва гостра адчуваецца ў яго жыхароў; тым болей падвышаецца зацікаўленасьць, калі сьвежы чалавек мае стаць судзельнікам, як-бы семянінам данага кола людзей. Тут ужо паднімаюцца наповерх мотывы прыватнага характару, зьвязаныя з будучымі ўзаемаадносінамі, з умовамі службовага падчыненьня і іншымі жыцьцёвымі вымаганьнямі. Адпаведна таму, як хто выяўляў сабе будучае сужыцьцё з таварышам-мэханікам, так той і строіў сваю гутарку на гэту тэму, стаючы каля ганку.
— А мы ўжо чакалі-чакалі вас, ды думалі вы не паедзеце, — казаў праворлівы, нізенькі рабочы, лісьліва паморгваючы вачыма.
— Так, бяз майстра тут нічога не паробіш. Глядзі — браўся сьлесар, каваль майстраваў цэлымі тыднямі, а ці вышаў які толк? Тут трэба веды. Кажуць-жа нездарма, што дзела майстара баіцца. Вось пабачыце, як закруціцца фабрыка, калі прыложыць да яе свае рукі мэханік. Тут сьмікалка патрэбна. — хітра навучаў другі рабочы з шырокім адчыненым тварам, на якім нязьменна стаяла нявыразнага сэнсу ўхмылка,
— А дзе-ж сам мэханік? — запытаў сівенькі дзядок.
— Пашоў да ўпраўляючага, трэба-ж наведаць голаву саўхозу. Без яго, як бяз пашпарту — не абыдзешся, ні то паясьняючы, ні то гіронізуючы на ўпраўляючага, паведаў рабочы з шырокім тварам.
— Ды начаваць-жа людзям трэба. Здарожыліся, — дадаў першы: — пэўна-ж ім яшчэ кватэра не адведзена?
— Ды будзе кватэра — мур вялікі, на два поверхі. Увесь-жа ён не патрэбуецца для ўпраўляючага з канторшчыкам.
Шырокатвары ня скончыў: уся грамадка азірнулася налева і змоўкла. З-пад аборы проста к ганку йшоў чыста адзеты малады чалавек, памахваючы дубчыкам.
На нагах у яго блішчэлі чорныя гэтры, а добра сшыты фрэнч, зацягнуты ў талію, прыдаваў яму форс.
Падышоўшы к грамадцы, малады чалавек паглядзеў на ўсіх, зьлёгку ўхмыльнуўся і пайшоў на ганак, прыглядаючыся на Акіліну.
— Таварыш Цыбулін, гэта-ж да нас мэханік прыехаў! — паведаміў хтось з грамадкі.
