Старонка:Тоўстае палена (1913).pdf/22

Яшчэ ня быў выпіт поўбутэлек, а Паўлюк ужо абнімаў аб’ешчыка і гаварыў:

— Хоць ты і сабака, лайдак і свіньня і хоць я паб’ю такі тваё рыла, але я люблю цябе!

Паўзучы ад Шварца чуць не ракам, Паўлюк марматаў:

— Я!… Я скручу яму такі галаву!…