Старонка:Творы (Александровіч, 1932—1933). Кніга 1.pdf/248

ЧАСТКА ДРУГАЯ

1

Рынуўся лёд. Затрашчэлі масты.
Крыга за крыгай — навала.
Рушыцца-крышыцца бераг круты,
быццам прыморскія скалы.

Сонца сваім прамяністым ключом
радасьць зямлі адамкнула.
Рвуцца ручайкі, імчацца наўзлом —
красавіковым гулам.