Гэта старонка не была вычытаная
Як прыемна пачуць стыхію —
сьпеў рабочага, сьпеў мужыка.
Як жыцьцё, як дні агнявыя,
цябе любіць твая Расія,
цябе руская Волга — рака.
Ты з сілай жыцьця маладога
векавы свой штурмуеш паход
і радасна пенішся доўга.
Дык люблю цябе, руская Волга, —
бо любіць цябе твой народ.
1925 г. Саратаў.
|}
