ДВА СЬВЕТЫ
Сёрбай, дзеду, сёрбай Крупнік ды зацірку, — Пабрыдзеш бо з торбай, З торбай дзірка і ў дзірку.
Закарбуй на бірку, Што на гора спор быў, Спорна год нацыркаў, Дарабіўся горбу.
Высьвідраваў корбай, Вырыў плугам-кіркай Баразьністу ворбу Тры аршыны шыркай.
Выцерпеў прыдзіркаў, Што і мор ня сьцёр-бы, — Стар і мал век гыркаў: — Сёрбай, дзеду, сёрбай