|
А на горах у Кіеве гэтае ночы „Адзявалі мяне, — кажа, — з вечара зморна „Віно сіняе чэрпалі мне, бы ў вясельлі, А з пустых палавецкіх каўчанавых жэрлаў „Ды так песьцяць мяне. А ўжо дошкі ў праломах „Усю з вечара ноч груганьнё грумкацела, „Пабыло на балотнае топкае Сані І казалі на гэты сон князю баяры: „Гэта з бацькава так залатога пасаду Горад Тмутаракань пашукаці з разгону, |
Старонка:Творы. 1918―1928 (1930).pdf/284
Выгляд
Гэта старонка не была вычытаная