Пры Алегу тады Гараславічу Моц было міжусобіц, няладаў; Жыцьцё гінула ўнука Дажбожага, Люд свой век скарачаў ў княжых звадах.
На зямлі тады Рускай узбуранай Рэдка пеў аратай за сахою. Груганьне зато часта пагрумквала, Ў полі дзелячы труп між сабою.
А на ежу ляцеці зьбіраючысь, Галкі гоман заводзілі й гулі. Так было ў тыя войны й пабоішчы, А такіх бітваў слухам ня чулі!
