|
Як той лес, жаўнер
Ля жаўнера стаў,
Зброя ў сонцы йграе;
Зварухнуўся полк,
А за ім — другі,
Толькі сьцяг міргае.
Мах за крокам крок!
Войска йдзе ў паход,
Быццам тая хмура.
Аж дрыжыць зямля,
Як ваякі йдуць
Ды пяюць, як бура.
Гэй, выходзь, бяда,
Гэй, выходзь, хто нам —
Няпрыяцель-вораг;
Пачастуем так,
Што папомніш век,
Ды сатром на порах.
Знай, жаўнеры мы,
Вышлі не на жарт
Біцца, ваяваці;
Знай, хавалі нас
Поле, бор і лог
Беларусі-маці!
1920 г.
|