Перайсці да зместу

Старонка:Творы. 1918―1928 (1930).pdf/125

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная


Дыктатуры пролетар‘ята.
Работнікі спрачаціся ня ўмелі добра,
Але сваё вялі…
А потым:
— Э, браток,
Ты штось ня тое!
З табою кашы не зварыць.
Паслухай Леніна ты лепей.

*

Натоўпіліся, зьбіліся, панадстаўлялі вушы,
Галовы, вочы — быццам заля, поўная ікры.
Трыбуна і вадзіцы шклянка.
Таварыш Ленін гаварыў:
— У барацьбе крывавай
Вы захапілі ўладу.
За тысячы работніцкіх ахвяр,
Якіх напышненыя генэралы,
У сьляпой нянавісьці да „шэрае скацінкі“,
Як вераб‘ёў
Расстрэльвалі
На фронтах.
А пасьля,
Калі вы узьняліся —
Яны пайшлі на Петраград.
Сюды сьпяшылі з інгушамі
Красновы белыя,
Калі ў сярдзітым спачуцьці да іх
Вось тут пасярод нас
Праклёнамі
Званы
Гудзелі
На слаўныя колюмны
Чырвонай гвардыі,
Карнілаў гуртаваў тут войска,
Каб вас прагнаць…