|
„Пакажам мы бальшавіком,
Як выдумляць паганую гульню ізноў.
А за народну кроў і за Устаноўчы Збор —
Кроў!“
І пастанова:
„Леніна забіць!“
Халодны пот на зьбеленых ад злосьці тварах
І ліхаманка у руках.
Калі мігаюць вогнікамі вочы
І лыпаюць, як пасткі зрэнкі,
Што можа вось-вось і накрыюць —
Ня змогуць расплаціцца,
І усяму наступіць крах,
Народная загіне праўда,
Як гром далёкі у гарах.
*
— Дык Леніну за гэта што?
Спытаўся правадыр баявікоў.
Усхамянулася тут Іванова —
I праняслося: сьмерць!
— Хто — за?
Нэрвова з цішыні
Ўверх падняліся рукі.
Раз, два, тры… Ўсе!
— І так, таварышы-баявікі:
Сягоньня, першага чысла,
Забіта Леніна.
І далі дырэктывы:
— Найлепей, хай заб‘е рабочы,
Каб паказаць на цэлы сьвет,
Што важакоў фальшывых
Ня хочуць самі пролетары —
І зьнішчаюць.
Такая думка Гоца і Цэка —
І я так раю:
|
