— Што! — гыркнуў пан і стукнуў кулаком па стале. — Хіба я ня бачу, што ты ідзеш з пустымі рукамі? — і ён ізноў стукнуў кулаком так, што шклянкі зазьвінелі.
Падскочыў старшы служачы:
— Выбачайце, пан! Чым, пан, нездаволены?
._%D0%9C%D0%B0%D0%BB%D1%8E%D0%BD%D0%B0%D0%BA_17.png)
Манг падышоў да стала.
— Што-ж гэта ў вас робіцца? — зароў той. — Паназьбіралі малпаў са ўсяго сьвету, а служыць не навучылі: ідзе з пустымі рукамі і адмаўляецца, калі яму загадваюць. Гэта-ж…
Ледзь уціхамірылі яго. Але да службовай дзейнасьці Манга далучылася новая пляма…
Манг падышоў да стала Грэт і пакланіўся. Абодвы мужчыны сталі пільна прыглядацца да яго.
— Дык вось які ён! — прамармытаў ваенны.
— Ну, як жывеш, Манг? — пачала Грэт: — як ідзе служба?
— Дзякую, міс. Служу, як магу.
— А я цяпер ужо ня міс, а містрыс[1]. А гэта мой муж, капітан ваеннага карабля.
— Відаць, такі ўжо лёс твой, сястрыца, што галоўныя моманты твайго жыцьця зьвязаны з капітанамі.
— Дзякую за параўнаньне! — незадаволена буркнуў муж.
- ↑ Міс — паненка, містрыс — пані.
104
