адносяцца да аднаго і таго самага слова ды знаходзяцца ў аднолькавай ад яго залежнасьці, называюцца аднолькавымі часьцінамі сказу.
У сказе можа быць некалькі аднолькавых часьцін, г. зн. такіх, што носяць аднакія найменьні ды адносяцца да аднае і тае самае часьціны сказу.
Сказы, што маюць некалькі аднолькавых часьцін — некалькі выказьнікаў, дзейнікаў ці даданых часьцін, называюцца зьлітымі.
У зьлітым сказе можа быць:
а) некалькі дзейнікаў: Конік, сошка і араты мерна йдуць па полі;
б) некалькі выказьнікаў: Стогне, плача і галосіць завіруха злая;
в) некалькі дапаўненьняў: Песьні, крык і гоман слухаў дзед Завала;
г) некалькі азначэньняў: Восень халодная, чорная, хмурная сунецца ціха, нячутна штодня;
д) некалькі акалічнасьцяй: Ён чытаў хораша, голасна і выразна. Як усё тут мудра збудавана, як чыста, хораша прыбрана! Весела й хутка, мінута ў мінутку сойдзе нам час.
Адгэтуль відаць, што зьліты сказ можна разлажыць на столькі паасобных сказаў, колькі ён мае аднолькавых часьцін, але ў мове сказы ніколі ня зьліваюцца: яны вытвараюцца самі па сабе, як рэзультат нашага мысьленьня аб складаных зьявах. Вытварэньне ў мове зьлітых сказаў аб‘ясьняецца тым, што адзін прадмет адначасна можна вытвараць некалькі дзеяньняў або што некалькі прадметаў могуць мець адну і тую прымету; таксама можа быць некалькі паясьняльных прадметаў або іх прымет.
Увага 2-ая. Трэба памятаць, што злучнікі „і“, „да“ могуць быць памацняльнымі словамі, а ня злучнікамі. Напр: „Прышло і лета“. „Гэта і быў наш настаўнік“, „Добры вечар, да суседка мая! Ці здарова да сямейка твая?"
1) Аднолькавыя часьціны ў зьлітым сказе часта зьвязваюцца паміж сабою злучнікамі — кожная або толькі апошняя. Напрыклад: Мор і голад, і паводка
