Гэта старонка не была вычытаная
множнага ліку, напр.:
Уся варта покатам сьпіць. Пусьціўся бягом. Ісьці пяшком. 3 печы кумілём зьляцеў; нагбом (нагінаючы), сілком, гвалтам, сілом, жыўцом, станьгом, нарокам, ненарокам, знарокам (знарок), стаяком, тарчаком, паражняком, ахоцьцю, нудзьдзю, пешшу, часам, часамі, украдкам, назіркам. Дык ён усё пайстком і расказаў.
Часам творны параўнаньня служыць толькі для памацненьня другога паняцьця, напр.: Ні відам ня відаць, ні слыхам ня слыхаць. Пытам пыталі. Жадом жадала.
8) Творны прэдыкатыўны (выказальны) (бач. вышэй § 22).
Да творнага прэдыкатыўнага прымыкае творны поклічу, пры якім мысьліцца што-небудзь падобнае да „стаў“, „ты зрабіўся“, напр.: Малайцом маладзіца!
9) Падобен да творнага ўласнага значэньня і той творны склон, што выражаецца йменьнікам аднаго кораню з выказьнікам-дзеяпрыметнікам, напр.:
Яго двары тынам тынены, тынам тынены да сырым дубам. Яго дворня брукам брукавана, а тынам тынавана. Ядром яно (жыта) ядраністае, сьцяблом яно сьцебялістае, каласом яно каласістае.
10) Творны пры дзеясловах „частаваць“, „віншаваць“, „дарыць“:
Віншую вас вянком, а вы мяне — мядком. Віншую Новым Годам, новым шчасьцем. Дару цябе, дачушка, хлебам-сольлю, шчасьцем і дольлю. Сустрачаю вас жытам-бытам, доўгім векам, добрым здароўем.
11) Творны пры дзеясловах „турбавацца“, „гаварыць“, „панаваць“, „вучыць“, „перадаваць“, напр.:
Ня турбуйся, мая мамка, мною, а турбуйся сама сабою. Стаў гаварыць роднаю моваю. Пабралі дзяцей у свае школы ды сталі вучыць іх чужою моваю. Пераслалі ліст Іванам. Не за тым я прышоў, каб сьветам панаваць, а затым, каб аслабаніць сьвет ад паноў.
