Старонка:Сынтакс беларускае мовы (1925).pdf/265

ЗАЎВАЖАНЫЯ АБМЫЛКІ.

стр.:		радок:	надрукована:		павінна быць:
2	2	зьверху	„ВДБ“		„БДВ“
3	3	„	па фармальна		на фармальна
5	13	„	А. В. Встухов		А. В. Ветухов
12	15	„	у сэнсе		неграматычнае
36	4	„	родны прэдыкатыўны		вінавальны прэдыкатыўны
43	21	„	Тут былі		Тут былі —
44	14	„	яно ставіцца		гэтае слова ставіцца
47	3	„	пяцёх рублёў.		пяці рублёў.
48	11	„	вінавальным склонам		родным склонам
—	12	зьнізу	дзяцьмі-задзірамі		дзяцьмі-задзірамі,
51	6-7	„	з харошанькімі,		з харошанькімі
53	6	зьверху	стаіць		і стаіць
—	16	„	не азначае		не выражае
—	17	„	значэньню		значэньні
—	6	зьнізу	пастушок		пастушок,
—	4	„	прадаецца!		прадаецца.
54	3	зьверху	я раскажу		Я раскажу
—	9	„	братанькі!		братанькі,
63	7	„	павялічальна,		павялічана,
64	2	„	а ні-ні,		ані-ні
—	7	зьнізу	заўсёды ўжываецца		ўжываецца
—	2	„	Не далёка		Недалёка
65	10	зьверху	люляля,		люляла,
80	1	„	нябожа,		нябожа:
81	23	„	харошанькае,		харошанькае
93	19-20„		Пад двума		Пад дзьвюма
96	6	зьнізу	сантаксычны		сынтаксычны
105	1-2	„	Правільна: дзяўчата (о), якзборныяназоўнікі йменныя: суччо, гальлё і інш…		Правільна: дзяўчата (ка- нец фразы — выкінуць).
115	14-16„		Гэты абзац трэба зусім выкінуць, бо ён памылковы: „коняй“, „грошай“ — гэта формы даўнейшага роднага склону, а ня парнага ліку.
144	2-3	„	або ў родным		або ў вінавальным
—	6	„	а родным		а вінавальным
181	15	„	а рабіць		а прасіць
197	9	зьверху	(браце!)		(брат!)
198	6	„	Пасьля слова „назоўніка“ дадаць: „або тая часьціна мовы, што мысьліцца, як назоўнік“.
203	15	зьнізу	ні ўво шта		ні ўво што
204	14	„	в) З вінавальным склонам „без“ і „замест“ ня злу- чаюцца.
—	15	„	6) З давальным склонам „да“ ня злучаецца.
205	11	зьверху	пры родным		пры вінавальным
—	13	„	(тут нават вінавальны)		(тут вінавальны)
209	3	зьнізу	пры няжывых прадметах		пры назовах няжывых прадметаў
226	6	„	усяму		ўсяму
237	2	„	скоравяр-		скора вяр-

---