Перайсці да зместу

Старонка:Сонечны паход (1929).pdf/67

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная

Іржэ на выгане,
Бягучы на начлег за маткай…
Вішні ўсыпаны
Кветкамі-сьнегам…

Люба слухаць дзяўчыны сьпеў…
Нясупынна
Хлопец лаецца з гневам,
Першым прысьці не пасьпеў…

Што слова — ад сэрца ўсё чыста,
Хоць кахае яе, небарака…
Разам з імі быць віхрыстым,
Разам з ім хачу сьмяяцца і плакаць…

Разам з імі ў вясеньняй сіні
Гатоў палюбіць увесь сьвет…
І чакаць, пакуль перакіне
Новы дзень з вясны у лета.

|}