Гэта старонка не была вычытаная
∗
∗ ∗ |
Кожнага свая вясна
Сагравае сваёй сарочкай…
І нятрудна яе спазнаць
Яна міргае нам вочкамі.
Вочы вясны для мяне
Сонца гарачага промень…
Ў бойках я камянею,
Рэволюцыі кліч мяне пройме
Калі аружжам ляскалі,
Дым віўся цёмнай хмарай,
Вясна была мне казкаю,
Аб ёй я толькі марыў…
Цяпер-жа фабрык трубы
Пярсьцёнкамі ніжуць блакіт…
Рань вясну мне трубіць,
Сенажаць вітае ракітаю…
Я люблю вясну гэту,
Яна мне міргае здалёку…
Напіцца хачу яе сокам…
За маёю вясной ідзе лета.
*
Клякоча бусел на ліпе,
Вартуе ён зноў прыгуменьне…
