Перайсці да зместу

Старонка:Сонечны паход (1929).pdf/62

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная

ВЯСНА І ДЗЯУЧЫНА

Кожнай вясьне
Кожная дзяўчына рада,
Бо вясна сум дзяўчыны расьсее,
Не паслухае сэрца парады.

Знаю вясну,
Знаю адну дзяўчыну,
Калі сум ў яе сэрцы заснуў,
Як змораны хтось ў адпачынак.

Той вясною дзяўчына чакала,
Што з паходу каханак прыдзе,
Вясну радасна так загукала,
А каханка… забіў якісь злыдзень.

Дзень вясновы жальбы не разьвее,
Пакуль ёсьць войнаў дзікіх пагрозы..
І пабачыў вясной на траве я
Не расу, а дзяўчыны той сьлёзы.

Ты ня плач, толькі помні аб гэтым…
Ты ня траць ні надзей, ні красы.
Час ідзе — я узрокам поэты
Сьлёз ня бачу, а каплі вясеньняй расы.