Гэта старонка не была вычытаная
Вякамі сьвет няволю выспаў,
На крыльлях волі узьлятай!
І на далёкай чорнай высьпе
Сягоньня думкаю — я там.
Юнацтва — мудрасьці развага, —
Ня страшны мне ні боль, ні сьмерць…
Жаданьне вечна поўна смагі —
Люблю я ў сьветлы дзень глядзець.
Ці-ж можна тысячамі зьмераць
Шлях, пройдзены ў такім жыцьці
Таму, хто ў сэрцы мае веру
У новы вольны сьвет прыйсьці.
|}
