Старонка:Сонечны паход (1929).pdf/34

∗
∗     ∗

Ці-ж можна тысячамі зьмераць
Шлях, пройдзены ў такім жыцьці,
Таму, хто ў сэрцы мае веру
У новы вольны сьвет прыйсьці.

Хто шчасьце ў замеці ружовай
Мог вышукаць, забраць хто мог,
У бойку йсьці хто быў гатовы, —
Сябе ніколі не сьцярог.

Прабеглі дні… Ніхто ня верне!
Тут не патрэбны тыя дні.
Няхай кітайскія кавэрны
Запаляць нашыя агні.

Няхай матросы-англафлотцы
Пабачаць сьветлых дзён маяк,
Тых дзён, што ўчора на балоце
Мяцежна сустракаў і я.

Дняпро і Сож, Дзьвіна і Прыпяць,
Нясеце радасьць маю ўдаль,
Няхай нявольнікі ў Эгіпце
Чытаюць новую скрыжаль.