Старонка:Сонечны паход (1929).pdf/23

ВАЙНА І БЕЛАРУСЬ

Сягоньня сэрца мне ня ные,
хоць захад шле вайны пагрозу…
Чакаю жудаснай вайны я, —
рыхтуй, краіна мая, сьлёзы!..

Рыхтуй ты сьлёзы, кроў, ахвяры,
гарматы, газы, кулямёты…
У віхры новага пажару
хай сьвет спазнае — хто ты!

Хто ты,
што зьдзек цярпела,
няволяю жыла стагодзьдзі?!.
А сёньня ты гукаеш — годзе
дзікай вайны вярцець пропэлер!..
.............
Мы верым!
і быць так павінна! —
Надыходзіць час помсты, адплаты…
Беласток, Варшава і Вільня
ня зруйнуе мужыцкія хаты.