Старонка:Сонечны паход (1929).pdf/21

ПОЛЬСКІМ БАРАЦЬБІТОМ

Хвалі Нёмну шэпчуць Вісьле,
Шэпчуць грозна і бурліва,
Што над краем маўчалівым
Хмары чорныя павісьлі…

Што ў крыві загон мужычы,
У крыві і раны-межы…
Прытуліць к сабе ўсіх кліча
Маці — пушча Белавежжа…

Слухай, Вісла, будзь сястрыцай,
Змый ты чырваньню дазваньня
Зьдзек, няшчасьце… Хай паўстаньне
Уздымае працы рыцар!..

Зашумелі Віслы хвалі,
Аж цалуюць пабярэжжа…
Нёмну-брату адказалі:
— Змыем, змыем хутка межы!