Старонка:Сонечны паход (1929).pdf/20

КОМУНА — СЬВЕТ

У новы сьвет гадамі-крокамі
Па сонцам высланаму шляху…
Ад чорных дзён ужо далёка мы, —
За валам вал бяром бяз страху.

І бурай лес струхнелы валіцца…
Гарыць на ўсходзе золак ціхі…
Комуне гучна трубяць раніцу,
Паўстаўшыя ў нізіне скіфы.

Ад гэтых труб зямля ўся дрогае, —
Жыцьця бурае падваліны…
Мы ў новы сьвет пайшлі дарогаю,
Дзе крык ня чуцен сакаліны.

Туды — ўсе дзікаю навалаю:
Свае, чужынцы-паяжджане…
З дзевятым і рашучым валам
Комуны сьвет к нам прыдзе жданы.

6/XI — 22 г.