Гэта старонка не была вычытаная
Толькі цяпер,
як сьціхнулі завеі,
ты скончыш свой.
вялікі свой паход!
Я і хачу,
йдучы з табой ў паходзе,
не сумаваць,
ня плакаць,
не стагнаць!
Красуй, мой край,
бо сонца не заходзіць,
дзе балаты твае,
і сенажаць,
і гаці.
Я шлях знайшоў,
я слаўлю песьняй радасьць,
і песьню я
складаю ў сэрцы тон…
Я ведаю — даўно,
доўно пара даць
поэтам маладым
дзён нашых перазвон.
О, Беларусь!
ты ўзросьціш пакаленьне
сваёй змагарніцкай
і вольнае пары!..
..........
