складаецца з наступных лічбаў: процант сьмяротнасьці дзяцей да 15 год зьменшыўся на 4,3, а процант сьмяротнасьпі (адбрукоўка) дарослых (старэй за 15 год) павялічыўся на 3,3.
| АНГЛІЯ | ||
|---|---|---|
| 1901 г. | 1921 г. | |
| да 5 г. | 11,9 проц. | 9,4 проц. |
| 5-15 г. | 21,8 | 20,0 |
| 15-65 г. | 62,2 | 64,2 |
| Больш 65 г. | 4,2 | 5,4 |
Хоць агульная лічба меншая на 1 проц., але процант сьмяротнасьці дарослых па сутнасьці павялічыўся. А мы-ж раней гаварылі, што хірургічныя захворваньні паражаюць пераважна дарослых людзей.
Такім чынам, рабіць са зьмяншэньня агульнай сьмяротнасьці вывад адносна зьмяншэньня хірургічнай сьмяротнасьці мы яшчэ ня можам; даных у гэтых адносінах у нас няма і здабыць іх - хаця-б ускосным шляхам - вельмі цяжка. Таму некаторае ўяўленьне аб руху хіру хірургігчнай сьмяротнасьці мы можам атрымаць толькі шляхам вывучэньня сьмяротнасьці хірургічных аддзяленьняў і сьмяротнасьці пасьляопэрацыйнай.
Аднак, важна адзначыць пэўную тэндэнцыю, якая, мабыць пашыраецца і на хірургічныя захворваньні, паколькі агульны процант сьмяротнасьці зьяўляецца адлюстраваньнем соцыяльна-клясавых адносін насельніцтва.
Чаканае надалей зьніжэньне агульнага процанту сьмяротнасьці стварае спрыяльны агульны фон, на якім мы маем рацыю чакаць зьмяншэньня сьмяротнасьці і ад хірургічных захворваньняў.
Указаныя вышэй асаблівасьці статыстык паасобных устаноў і хірургічных аддзяленьняў робяць вельмі цяжкім параўнаньне паміж сабою лічбаў хірургічнай сьмяротнасьці ў розныя эпохі і адказ на пытаньне - ці зьмяншаецца сьмяротнасьць ад хірургічных захворваньняў?
Усё залежыць ад таго, які крытэрый для параўнаньня мы будзем браць. Возьмем нашу лічбу - 5 проц. - і параўнаем яе з некаторымі старымі лічбамі. Більрот меў агульны процант сьмяротнасьці - 11; у Бэргмана ў 1892 г. - ён быў роўны 11,5, у Мікуліча мы маем 12,5 проц. Агульны процант сьмяротнасьці ў прускіх клініках за 1877-1892 г. г. быў на 54.670 хворых - 7,8.
