Гэта старонка не была вычытаная
У рацэ вялікі
Узьнялі тым вэрлах,
Калі сьледам, як сабакаў,
Моц іх страшна перла.
Як вялі балотам
Тым, што сьмерцю дарыць,
Ваўкі вышлі, зьелі ў лесе
Аднаго жандара.
А як з ім міналі
Ялавец сухі той,
Падганялі ўсё жандары,
Пхалі: — ну, ідзі ты!
„Ялавец, яўлоча,
Зелена убраны.
Папільнуй мне, лес, ты гэты,
Даглядзі старанна!
„Ой, пільнуй яго ты,
Нібы хмель той явар.
Будзе трэба ‘шчэ сукоў тых,
Як дасьпее справа.
