Гэта старонка не была вычытаная
У працу з палацу
— вецер аж рэхча! —
пана ў шоркі,
войта прыпрэгҹы!
Увішна з зацішкаў, —
ну-ж, ты, там, гэй! —
Панства манаткі
вывозь весялей!
Злота, набыткі —
у вёсцы пакласьці!
У рукі матыкі —
сьвет цэлы насьцеж!
Разам у рай!
Ці-ж то там з усходу змрок нахмурыў?
Ці курыным пер‘ем сыпле з хмар?
Шлях заслалі чорныя мундыры,
Конскі тупат, грукат, вар.
То ня змрок вылазіць з верасоў там.
Не сабачы ў неба чуцен брэх.
Гэта крочыць войска ў пыле жоўтым —
Ў госьці да сялянскіх стрэх.
