Гэта старонка не была вычытаная
Лягчэй той кроплі праз сьцяну пралецяць
Чым тут бяз хабару дайсьці парадку.
Што гэта за мужык праз месяц трэці
Сьцірае ва ўстановах пыл азадкам?
На двор к дурному з возам едзе шчасьце,
Ніхто ня згледзіць на‘т з якіх там весьніц
На мужыка найшоў (было-ж прыпасьці!)
Ў пакоях урадовых сам намесьнік.
На злы настрой яму — дык лепш ня лезьці,
На добры трапіш — дык адразу згода!
Сказаў намесьнік мужыку прысесьці,
Ўсё выслухаў: якая ў чым прыгода.
Штось доўга разважаў, нібы з амбону,
Уздымаў руку, як той артыст зацяты.
„Усё — кажа — сам разгледжу па закону,
„Махай цяпер на паншчыну дахаты!
Ледзь давалокся Шэля да варотаў.
Зірнуў на мур — збудован моцна майстрам.
Далёка ў сьвет, ‘шчэ далей з паваротам
З жабрацкім медзяком у сэрца кайстры.
