Перайсці да зместу

Старонка:Слова пра Якуба Шэлю (1932).pdf/37

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная

На іх лісьце — орнамэнты,
На іх жменяй — дыямэнты,
Вартаўнік стаіць пад кожным,
З іх сарваць — ані ня можна.

Ў месьце Львове ксяндзоў плойма,
Ў рад касьцёлы стаяць стойма.
У касьцёлах мша штодзенна,
Зьяньне ўбёраў неацэнна.

У касьцёл, у жар ці ў хлюпу,
Хто бяднейшы — няма ўступу.
Едзе панства — шнур карэтаў —
Як цары да Наварэту.

Сядзяць старцы пад касьцёлам
Сядзяць, сьвецяць целам голым —
Пад рызьзём палічыш косьці,
Просяць, шэпчуць, мымраць штосьці.

З кім бяда — да іх ты проша.
Пройдзе пані — кіне грошык.
Пройдзе стражнік з тоўстай мордай —
Каму арышт, каму горай.