Гэта старонка не была вычытаная
Як праліўся цішы келіх,
З-пад сьцяны падняўся Шэля,
З плеч зваліў ён слова куль,
Ўзьняў кругі адгэтуль, стуль:
„Што-ж, паном на нас і ехаць?
Штосьці, хлопцы, ў сьвет нам нехаць?
Лепш бяды — нядолі косьць,
Чымся ўводзіць пана ў злосьць?
„Час ключы браць ад абораў.
Вока пана коні пора.
„Пад сякерай хмуры лес
У зямлю да пасу ўлез.
„Як карась купаюся ў поце,
Але пану ня стань проці.
„Гніся ў працы дзень-у-дзень
Пану зерня, нам асьцень.
„Больш клясьці за вуглам годзе —
Як ніхто, дык я йсьці згодзен!
„З вёскі ў сьвет шлях просты лёг.
Ногі звыкшы да дарог!
