Гэта старонка не была вычытаная
У людзей прыгонных
Аніколі сьвята —
Што надкусіць пан той,
Скончаць панянята.
Мужыку бог шэнціць,
Хоць ён не старанны —
Бацька быў хамула,
Сын удаўся ў пана.
Улетку перад жнівам
Кожны ў карчму вінен —
Хам, як пёрка лёгкі,
Сам за ветрам плыне.
У корчмах перад жнівам
Напавер нікому,
Пан чаго ня зьесьць сам,
Кіне цюцьку тому.
Гасіць цюцька полем,
Хам пакліча: — на, цю‘!
Уварве хваста ён,
Скорам мае ў хаце.
