Гэта старонка не была вычытаная
Як другі цяў Шэля коса —
Два цуркі пабеглі з носа.
Як-жа выцяў вышай броў,
З горла Вінцусь выплюў кроў.
А як цяў чацьверты проста,
Тут Вінцэсю — аман, ростань.
Выцер Шэля, выцер кроў:
Ну ты, шлюндра, марш дамоў!
Зашчапіў яе ў хаціне,
Ў поле вышаў млявы, сіні.
Кончыў бомкаць звон і змоўк.
Паў над полем сівы змрок.
Ў зьлітым кроўю йшоў адзеньні,
Сум па полі кідаў жменяй.
Ўстаў на небе месяц — кныш.
Калі дурань — дык цярпі-ж!
