Старонка:Руска-беларускі слоўнік (1937).djvu/493

чан — чан, чоп.
чарка — ча̀рка.
чаровать — чарава̀ць.
чаровница — чараўн̀іца.
чародей — вядзьма̀р.
чартизм — чарты̀зм.
чарующий — чараўн̀ічы, чаро̀ўны.
чары — ча̀ры.
час — гадз̀іна, час; в 9 часов — а 9-й гадзіне; который час — якая гадзіна, колькі часу; с часу на час — з гадзіны на гадзіну.
часовня — капл̀іца.
часовой I. воен. — часавы̀.
часовой ІІ. — гадз̀іннікавы; часовой мастер — майстар гадзіннікаў; часовая стрелка — гадзіннікавая стрэлка.
частенько — частава̀та.
частить — часц̀іць.
частица — ча̀стачка, часц̀інка.
частичный — частко̀вы.
частник — прыва̀тнік.
частновладельческий — прыватнаўла̀сніцкі.
частное мат. — дзель.
частность — прыва̀тнасць; в частности — у прыватнасці, паасо̀бку.
частный — прыва̀тны; частным образом — прыватна.
часто — ча̀ста.
частокол — частако̀л.
частота — частата̀.
частушка — часту̀шка.
частый — ча̀сты.
часть 1. — ча̀стка, часць; 2. мат. — ча̀стка; 3. (речи) грам. — часц̀іна; 4. (света) геогр. — ча̀стка; 5. (машины) тех. — часць; 3. воен. — часць.
частью — частко̀ва.
часы — гадз̀іннік; стоять на часах — стаяць на варце.
Чаусы — Ча̀усы.
чахлый — змарнѐлы, ча̀хлы.
чахнуть — марнѐць, ча̀хнуць.
чахотка — сухо̀ты.
чахоточный — сухо̀тны.
чаша — кѐліх, ча̀ша.
чашечка 1. — м̀ісачка; 2. (цветка) бот. — падвяночак.
чашка 1. — міска; 2. (чайная) — ку̀бак; 3. (надколенная) анат. — накалѐнніца; 4. (весов) — ша̀ля.
Чашники — Ча̀шнікі.
чаща — гушча̀р.
чаще — часцѐй, чаще всего — найчасцей, часцей за ўсё.
чаяние — спадзява̀нне; паче чаяния — неўспадзѐўкі, неспадзява̀на.
чаять — спадзява̀цца.
чваниться — чва̀ніцца, зазнава̀цца, фанабэ̀рыцца.
чванный — зазна̀йка, фанабэ̀рысты.
чванство — зазна̀йства, фанабэ̀рыя, чва̀нства.
чей — чый.
чек — чэк.
Чека (чрезвычайная комиссия по борьбе с контрреволюцией) — Чэ̀ка (надзвычайная камісія па барацьбе з контррэволюцыяй).
чека тех. — за̀гваздка.
чеканить — чака̀ніць.
чекатка — чака̀нка.
чеканщик — чака̀ншчык.
чекист — чэк̀іст.
чековый — чэ̀кавы.
чёлн — чо̀вен.
челнок 1. (ткацкий) — чаўнок; 2. (лодка) — чо̀вен.
чело — лоб, чало.
человек — чалавѐк.
человекодень — чалавекадзѐнь.
человеколюбивый — чалавекалю̀бны.
человеколюбие — чалавекалю̀бства.