Старонка:Руска-беларускі слоўнік (1937).djvu/480

участница — удзѐльніца.
участковый — участко̀вы.
участок — уча̀стак, дзяля̀нка.
участь — до̀ля, лёс.
учащать — учашча̀ць, уна̀джвацца.
учащаться — учашча̀цца.
учащённый (пульс) — уча̀шчаны.
учащий — наста̀ўнік, выкла̀дчык.
учащийся — ву̀чань.
учёба — вучо̀ба.
учебник — падру̀чнік.
учебный — навуча̀льны, вучэ̀бны; учебная книга — падручнік; учебное заведение — навучальная ўстанова; учебная часть — вучэбная часть; учебный год — вучэбны год.
учение 1. (обучение) — вучэ̀нне, навуча̀нне; 2. (теория) — вучэ̀нне, тэо̀рыя.
ученик — ву̀чань.
ученица — вучан̀іца.
ученический — вучнёўскі.
ученичество — вучнёўства.
учёность — вучо̀насць.
учёный — вучо̀ны.
учесть — улічы̀ць, падлічы̀ць.
учёт — учо̀т, падл̀ік; учёт векселя — учот векселя; быть на учёте — быць на ўчоце; снять с учёта — зняць з учота.
учетверить — учацвяры̀ць.
учетверять — учацвяра̀ць.
учётный — учо̀тны, падлічальны; учётно-ссудная касса — каса адлічэнняў і пазыкі; учётно-ссудный процент — учотна-пазычковы процант.
училище — вучы̀лішча, шко̀ла.
учинить — учын̀іць, зраб̀іць.
учинять — учыня̀ць, раб̀іць.
учитель — наста̀ўнік.
учительница — наста̀ўніца.
учительский — наста̀ўніцкі.
учительство — наста̀ўніцтва.
учитывать — ул̀ічваць.
учить — вучы̀ць, навуча̀ць.
учиться — вучы̀цца, навуча̀цца.
учредилка уст. — учрэдз̀ілка.
учредитель — аснава̀льнік, устано̀ўца.
учредительница — аснава̀льніца, устано̀ўніца.
учредительный — устано̀ўчы; учредительное собрание ист. — устаноўчы збор.
учредить — устанав̀іць, закла̀сці.
учреждать — устанаўля̀ць, заклада̀ць.
учреждение 1. — установа (действие) — заснава̀нне; 2. устанаўлѐнне.
учтивость — пачц̀івасць, вѐтлівасць.
учтивый — пачц̀івы, вѐтлівы.
учуять — пачу̀ць, зачу̀ць.
ушастый — вуша̀сты.
ушат — цэ̀бар.
Ушачи (м-ко) — Уша̀чы.
ушиб — ушы̀б, уда̀р.
ушибить — уда̀рыць, вы̀цяць, ушы̀бці.
ушибиться — уда̀рыцца, вы̀цяцца, ушы̀бціся.
ушивать — ушыва̀ць.
ушить — ушы̀ць.
ушко — ву̀шка.
ушной — вушны; ушная раковина — вушная ракавіна.
ущелье — ушчэ̀лле, цясн̀іна, міжго̀р‘е.
ущемить — ушчам̀іць.
ущемлять — ушчамля̀ць, прышчамля̀ць.
ущемление — ушчамлѐнне, прышчамлѐнне.
ущемлённый 1. — ушчэ̀млены, прышчэ̀млены; 2. перен. — ура̀жаны, уця̀ты.