3. (говорить что-либо) — сцвярджа̀ць.
утверждение 1. — сцвярджэ̀нне; 2. (договора, приговора) — зацвѐрджанне.
утёнок — качаня̀, качанё.
утереть — уцѐрці, вы̀церці.
утерпеть — сцярпѐць, вы̀трымаць.
утеря — стра̀та, згу̀ба.
утерять — стра̀ціць, згуб̀іць.
утёс — кру̀ча, страмн̀іна, уцёс.
утёсистый — страмн̀істы, уцёсісты.
утеха — уцѐха.
утечка — уцѐчка.
утешать — уцяша̀ць.
утешение — уцяшэ̀нне.
утешитель — уцяша̀льнік.
утешительница — уцяша̀льніца.
утешительно — уцѐшліва.
утешительный — уцѐшлівы.
утешить — уцѐшыць, супако̀іць.
утилизация — утыліза̀цыя.
утилизировать — утылізава̀ць.
утилитарный — утыліта̀рны.
утиль — уты̀ль.
утильсырьё — утыльсырав̀іна.
утиный — качы̀ны.
утиральник — ручн̀ік, уціра̀льнік.
утирать — уціра̀ць, выціра̀ць.
утираться — уціра̀цца, выціра̀цца.
утихать — сціха̀ць, сціша̀цца, заціха̀ць, суніма̀цца.
утихнуть — сц̀іхнуць, сц̀ішыцца, зац̀іхнуць, суня̀цца.
утихомирить — уціхам̀ірыць, угамава̀ць, суц̀ішыць.
утка 1. — ка̀чка; 2. перен. — утка.
уткнуть — уткну̀ць, уваткну̀ць.
уткнуться — уткну̀цца, уваткну̀цца.
утконос — качкано̀с.
утлый — кво̀лы.
уток — уто̀к.
утолить 1. (боль) — заспако̀іць; 2. (жажду) — прагна̀ць.
утолщать — патаўшча̀ць.
утолщение — патаўшчэ̀нне, пагрубѐнне.
утолять 1. (боль) — заспакойваць; 2. (жажду) — праганяць.
утомительность — уто̀мнасць.
утомительный — уто̀мны.
утомить — утам̀іць, стам̀іць, змары̀ць.
утомиться 1. — утам̀іцца, стам̀іцца, змары̀цца; 2. (в дороге) — здаро̀жыцца.
утомление 1. — уто̀ма, сто̀ма, утамлѐнне, стамленне; 2. (после дороги) — здаро̀жанне.
утомлять — там̀іць, стамля̀ць.
утомляться 1. — там̀іцца, стамля̀цца; 2. (в дороге) — здаро̀жвацца.
утонуть — патану̀ць, утап̀іцца.
утончать — утанча̀ць, патанча̀ць.
утончённость — уто̀нчанасць, пато̀нчанасць.
утончённый — уто̀нчаны, пато̀нчаны.
утончить — утанчы̀ць, патанчы̀ць.
утопать — тап̀іцца, затапля̀цца.
утопист — утап̀іст.
утопить — утап̀іць, затап̀іць.
утопический — утап̀ічны.
утопия — уто̀пія.
утопленник — тапѐлец.
утопленница — тапѐліца.
утоптать — утапта̀ць, уб̀іць.
уточнение — удакладнѐнне.
уточнённость — удакла̀дненасць.
уточнить — удакладн̀іць.
уточнять — удакладня̀ць.
утраивать — утро̀йваць, патро̀йваць.
утрамбовать — утрамбава̀ць.
Старонка:Руска-беларускі слоўнік (1937).djvu/478
Выгляд
Гэта старонка не была вычытаная