Старонка:Руска-беларускі слоўнік (1937).djvu/475

ускоренный — паско̀раны, прыспѐшаны.
ускоритель анат., тех. —паскара̀льнік, прыспяша̀льнік.
ускорить — паско̀рыць, прыспѐшыць.
ускорять — паскара̀ць, прыспяша̀ць.
уславливаться — умаўля̀цца, дагава̀рвацца, угава̀рвацца.
услада — асало̀да, уцѐха.
усладить — уцѐшыць, асало̀дзіць.
усладиться — нацѐшыцца, уцèшыцца, атрыма̀ць асало̀ду.
услаждать — цѐшыць, асало̀джваць.
услащать — саладз̀іць, асалòджваць.
уследить — упільнава̀ць, усачы̀ць, дапільнава̀ць, дасцярэ̀гчы, дасцерагчы̀.
условие — умо̀ва.
условиться — умо̀віцца, угавары̀цца, дагавары̀цца.
условленный — умо̀ўлены, дагаво̀раны.
условно — умо̀ўна.
условность — умо̀ўнасць.
условный — умо̀ўны; условное наклонение грам. — умоўны лад.
усложнение — ускладнѐнне.
усложнённый — ускла̀днены.
усложнить — ускладн̀іць.
усложнять — ускладня̀ць.
услуга — паслу̀га, ла̀ска.
услуживать — услу̀жваць, дагаджа̀ць.
услужение — услужэ̀нне, паслу̀га.
услуживание — услу̀жванне, услуго̀ўванне, дагаджэ̀нне.
услужить — услужы̀ць, дагадз̀іць.
услужливый — услу̀жны, даго̀длівы.
услыхать — услы̀шать, учу̀ць, пачу̀ць, дачу̀цца.
усматривать — угляда̀ць, углѐджваць, заўва̀жваць, заўважа̀ць.
усмехаться — усміха̀цца, ухмыля̀цца.
усмехнуться — усміхну̀цца, ухмыльну̀цца.
усмешка — усмѐшка, ухмы̀лка.
усмирение — усмірэ̀нне, уціхам̀іранне, супако̀йванне, угамава̀нне.
усмирить — усміры̀ць, супако̀іць, уціхам̀ірыць, угамава̀ць.
усмирять — усміра̀ць, супако̀йваць, уціхам̀ірваць, суціша̀ць.
усмотрение — по̀гляд.
усмотреть — уба̀чыць, углѐдзець, заўва̀жыць.
уснастить — уснасц̀іць.
уснащать — уснашча̀ць.
уснуть — засну̀ць.
усобица истор. — усо̀біца, нязго̀да, нелады̀.
усовершенствование — удаскана̀ленне, удаскана̀льванне.
усовершенствованный — удаскана̀лены.
усовершенствовать — удаскана̀льваць, удаскана̀ліць.
усовершенствоваться — удасканальвацца, удасканаліцца.
усовестить — усо̀весціць.
усомниться — усумн̀іцца, не павѐрыць.
усохнуть — усо̀хнуць, ссòхнуцца.
усохший — усòхшы, усо̀хлы.
успевать 1. (делать что-либо) — упраўля̀цца, спраўля̀цца; 2. (иметь успех) — мець по̀спех.
успеть 1. (сделать что-либо) — упра̀віцца, спра̀віцца;