Перайсці да зместу

Старонка:Руска-беларускі слоўнік (1937).djvu/466

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная

ужасающий — жахл̀івы, страшэ̀нны.
ужасно — жахл̀іва, страшэ̀нна.
ужаснуться — жахну̀цца.
ужасный — жахл̀івы, страшэ̀нны.
уже — вузѐй.
уже — ужо̀.
ужели? — няўжò-ж? хіба̀-ж?
ужение — вуджэ̀нне.
уживаться — ужыва̀цца.
уживчивость — ужы̀ўчывасць.
уживчивый — ужы̀ўчывы.
ужимка — крыўля̀нне, грыма̀ca.
ужин — вячэ̀ра.
ужинать — вячэ̀раць.
ужиться — ужы̀цца.
узаконение — узако̀ньванне.
узаконить — узако̀ніць.
узаконять — узаканя̀ць, узако̀ньваць.
узбек — узбѐк.
Узбекская социалистическая советская республика — Узбекская соцыялістычная совецкая рэспубліка.
узда, уздечка — вуздэ̀чка, абро̀ць.
Узда (м-ко) — Узда̀.
уздцы: держать лошадь под уздцы — трымаць каня за павады.
узел 1. — ву̀зел; 2. (связка) — клу̀нак, паку̀нак; 3. бот. — калѐнца; 4. мор. — ву̀зел.
узелок 1. — вузѐльчык; 2. (связка) — клу̀начак, паку̀нак, паку̀начак.
узкий 1. — ву̀зкі.
узковатый — вузкава̀ты.
узкогорлый — з ву̀зкім го̀рлам.
узкоколейка ж.-д. — вузкакалѐйка.
узкоколейный — вузкакалѐйны.
узловатый — вузлава̀ты.
узловой — вузлавы̀.
узнавать 1. (кого) — пазнава̀ць, спазнава̀ць; 2. (о чем) — давѐдвацца, дазнава̀цца; 3. (по слухам) — прачува̀ць, дачува̀цца.
узнать 1. (кого) — пазна̀ць, спазна̀ць; 2. (о чем) — давѐдацца, дазна̀цца; 3. (по слухам) — прачу̀ць, дачу̀цца.
узник — вя̀зень, зняво̀лены.
узор — узо̀р.
узорный — узо̀рны.
узорчатый — узо̀рысты.
узость — ву̀зкасць, ву̀засць.
узурпатор — узурпа̀тар.
узурпация — узурпа̀цыя.
узурпировать — узурп̀іраваць.
узы (родства, дружбы) — ву̀зы, су̀вязі.
уйма — пло̀йма, бѐзліч, про̀цьма, мно̀ства.
уйти 1. — пайсц̀і, вы̀йсці; 2. (о времени) — праміну̀ць, прайсц̀і.
указ истор. — ука̀з.
указание — указа̀нне; шесть исторических указаний тов. Сталина — шэсць гістарычных указа̀нняў тав. Сталіна.
указатель 1. — тех. указа̀льнік; 2. (библиографический) — пака̀знік; 3. (признак) — пака̀зчык.
указательный — указа̀льны; указательный палец — указальны палец; указательное местоимение грам. — паказальны займеннік.
указать — паказа̀ць, указаць.
указка — пака̀зка, ука̀зка.
указчик — пака̀зчык, пака̀знік.
указчица — пака̀зчыца, пака̀зніца.
указывать — пака̀зваць, ука̀зваць.
укалывать — уко̀лваць.