Старонка:Руска-беларускі слоўнік (1937).djvu/417

снабдить — снабдз̀іць, забяспѐчыць.
снабжать — снабжа̀ць, забяспѐчваць.
снабжение — снабжэ̀нне, забеспячэ̀нне.
снабженческий — снабжэ̀нцкі.
снадобье — прыпра̀ва, прысма̀кі.
снайпер — сна̀йпер.
снаружи — знадво̀рку, зво̀нку.
снаряд воен. — снара̀д.
снарядить 1. (телегу) — нала̀дзіць, нарыхтава̀ць; 2. (в дорогу) — сабра̀ць, нарыхтава̀ць.
снарядный — снара̀дны.
снаряжать 1. (телегу) — нала̀джваць, нарыхто̀ўваць; 2. (в дорогу) — збіра̀ць, нарыхто̀ўваць.
снаряжение 1. — снаражэ̀нне, прыпа̀сы; 2. (действие) — збіра̀нне, рыхтава̀нне.
снасть — сна̀сць.
сначала — спача̀тку, спярша̀.
снег — снѐг.
снегирь зоол. — гіль, сніг̀ір.
снеговой — снегавы̀.
снегоочиститель — снегаачысц̀іцель.
снегопад — снегапа̀д.
снедь — патра̀ва, стра̀ва, яда̀, ѐжа.
снежинка — сняжы̀нка.
снежки — снѐжкі.
снежный — снѐжны.
снежок — сняжо̀к.
снесение — знясѐнне.
снести 1. — знясц̀і, знѐсці; 2. (обиду) — сцярпѐць; 3. (занести) — зане́сці.
снестись 1. — знѐсціся; 2. (установить связь) — нала̀дзіць су̀вязь, спіса̀цца.
снеток (рыба) — сніто̀к.
снижать 1. — зніжа̀ць, спуска̀ць; 2. (цену) — зніжа̀ць, збаўля̀ць.
снижаться 1. — зніжа̀цца, спуска̀цца; 2. (о цене) — зніжа̀цца, збаўля̀цца.
снижение — зніжэ̀нне.
снизать — зніза̀ць.
снизойти — уступ̀іць, ува̀жыць.
снизу — зн̀ізу.
снимать — здыма̀ць, зніма̀ць; 2. (одежду) — распрана̀ць, здыма̀ць; 3. (квартиру, помещение) — найма̀ць.
сниматься — здыма̀цца, зніма̀цца.
снимок — зды̀мак, зн̀імак.
снискать: сниска̀ть расположение — увайсці ў ласку.
снисходительно — спага̀дліва, м̀іласліва, ласка̀ва.
снисходительность — спага̀длівасць, м̀іласлівасць, ласка̀васць.
снисходительный — спага̀длівы, м̀іласлівы, ласка̀вы.
снисходить — уступа̀ць, рабіць ласку.
снисхождение — спага̀да, м̀іласць, ла̀ска.
сниться — сн̀іцца.
СНК (Совет народных комиссаров) — СНК (Совет народных камісараў).
снобизм — снаб̀ізм.
снова — зно̀ў, ізно̀ў, нано̀ва.
сновать 1. (пряжу) — снава̀ць; 2. (ходить взад и вперед) — сно̀ўдацца, швэ̀ндацца.
сновидение — сон, сны.
сногсшибательный — галавакру̀жны.
сноп — сноп.
сноповязалка — снопавяза̀лка.
сноровка — звы̀чка.
снос — знос.
сносить 1. — зно̀сіць; 2. (обиду) — цярпѐць.