слуховой — слухавы̀, слыхавы̀.
Слуцк — Слу̀цк, Слу̀цак.
случай — вы̀падак, здарэ̀нне; в этом случае — у гэтым выпадку; в противном случае — у адваротным выпадку; во всяком случае — у кожным выпадку, ва ўсякім выпадку; на всякий случай — на кожны выпадак, на ўсякі выпадак; по случаю — выпадкова, з прычыны, у сувязі; непредвиденный случай — непрадбачаны выпадак; при случае — пры выпадку; по случаю чего — з прычыны чаго, у сувязі з чым; воспользоваться случаем — скарыстаць выпадак; в худшем случае — у горшым выпадку; ни в коем случае — ні ў якім выпадку, ні ў якім разе.
случайно — вы̀падкам, выпадко̀ва.
случайность — выпадко̀васць.
случайный — выпадко̀вы.
случать — злуча̀ць, спаро̀ўваць.
случаться І. — трапля̀цца, здара̀цца, прыхо̀дзіцца, даво̀дзіцца.
случаться ІІ. (о животных) — злуча̀цца, спаро̀ўвацца.
случить — злучыц̀ь, спарава̀ць.
случиться I. — тра̀піцца, зда̀рыцца.
случиться II. (о животных) — злучы̀цца, спарава̀цца.
случка — злу̀чка, спарава̀нне, спаро̀ўванне.
случной — злу̀чны.
слушание юр. (дела) — слу̀ханне.
слушатель — слуха̀ч.
слушательница — слуха̀чка.
слушать — слу̀хаць.
слушаться — слу̀хацца, слу̀хаць.
слыть — сла̀віцца.
слышать — чуць.
слышаться — чу̀цца.
слышимость — чу̀тнасць.
слышимый — чу̀тны.
слышно — чу̀тна, чува̀ць.
слышный — чу̀тны.
слюда мин. — слю̀да.
слюдяной — слюдзяны̀.
слюна — сл̀іна.
слюнить — сл̀ініць.
слюнтяй — слюнця̀й.
слякоть — сло̀та, халѐпа.
смазать — зма̀заць.
смазка 1. (вещество) — зма̀зка; 2. (смазывание) — зма̀званне.
смазливость — го̀жасць, прыго̀жасць тва̀ру.
смазливый — го̀жы, прыго̀жы з тва̀ру.
смазочный — зма̀зачны.
смазчик ж.-д. — зма̀зчык.
смазывание — зма̀званне.
смазывать — зма̀зваць.
смаковать — смакава̀ць, каштава̀ць.
смальц — шма̀лец.
сманивать — прына̀джваць, прыва̀бліваць.
сманить — прына̀дзіць, прыва̀біць.
смарка: все пошло насмарку — усё пайшло прахам, усё марна прапала.
смастерить — змайстрава̀ць.
сматывание — змо̀тванне, звіва̀нне.
сматывать — змо̀тваць, звіва̀ць.
смахивать (пыль) — сціра̀ць; смахивать на кого-либо — быць падобным на каго-небудзь.
смахнуть — сцѐрці.
смачивать — змо̀чваць, мачы̀ць.
смачиваться — змо̀чвацца.
Старонка:Руска-беларускі слоўнік (1937).djvu/414
Выгляд
Гэта старонка не была вычытаная