Старонка:Руска-беларускі слоўнік (1937).djvu/335

препятствовать — перашкаджа̀ць.
прервать — перарва̀ць, спын̀іць.
пререкание — спрэ̀чкі.
пререкаться — спрача̀цца, пярэ̀чыць.
прерогатива — прэрагаты̀ва.
прерыватель тех. — перарыва̀льнік.
прерывать — перарыва̀ць, спыня̀ць.
прерывистый — перары̀вісты, перары̀ўны.
пресекать (прекращать) — спыня̀ць.
пресечь (прекратить) — спын̀іць.
преследование — праслѐдванне.
преследователь — праслѐдвацель.
преследовать — праслѐдваць.
пресловутый — праславу̀ты.
пресмыкаться — прасмыка̀цца.
пресмыкающиеся 1. зоол. — паўзуны̀; 2. (о людях) — нізкапакло̀ннікі.
пресноводный — преснаво̀дны.
пресный — прэ̀сны.
прес — прэс.
пресса — прэ|преснаво̀дныса.
прессование — прасава|преснаво̀днынне.
прессованный — прасава|преснаво̀дныны.
прессовать — прасава|преснаво̀дныць.
прессовка — прасава|преснаво̀днынне.
пресс-папье — прэс-пап‘е|преснаво̀дны.
престарелость — перастарэ|преснаво̀дныласць, састарэ|преснаво̀дныласць.
престарелый — перастарэ̀лы, састарэ̀лы.
престиж — прэсты̀ж.
престол — прасто̀л.
преступление — злачы̀нства.
преступник — злачы̀нец, злачы̀нца.
преступный — злачы̀нны.
пресытиться — перанасы̀ціцца, перасы̀ціцца.
пресыщение — перасычэ̀нне.
пресыщенность — перасы̀чанасць.
пресыщенный — перасы̀чаны.
претворить — ператвары̀ць.
претворять — ператвара̀ць.
претендент — прэтэндэ̀нт.
претендовать — прэтэндава̀ць.
претензия — прэтэ̀нзія.
претенциозность — прэтэнцыёзнасць.
претенциозный — прэтэнцыёзны.
претерпевать — цярпѐць, пера̀носіць.
претерпеть — перацярпѐць, перанѐсці.
претить: мне это претит — мне гэта прыкра.
преткновение: камень преткновения — камень спатыкання.
преть — прэць.
преувеличение — пераўвелічэ̀нне, перавелічэ̀нне.
преувеличивать — пераўвял̀ічваць, перавял̀ічваць.
преувеличить — пераўвял̀ічыць, перавял̀ічыць.
преуменьшать — перамянша̀ць.
преуменьшение — перамяншэ̀нне.
преуспевание — до̀бры по̀спех.
преуспевать — мець до̀бры по̀спех.
префект — прэфѐкт.
префикс грам. — прэ̀фікс, прыста̀ўка.
прецедент — прэцэдэ̀нт.
при (предл.) — пры, за; при реке — пры рацэ; при свидетелях — пры сведках; это было еще при отце — гэта было яшчэ за бацькам.
прибавить — прыбав̀іць; дада̀ць.
прибавиться — прыба̀віцца, дада̀цца.
прибавка — прыба̀ўка, дада̀так.
прибавление — прыбаўлѐнне.