Перайсці да зместу

Старонка:Расійска-беларускі слоўнік (1928).pdf/694

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная


Четырёхгранный — чатырохсьце́нны, чатырохкантовы.

Четырёхгранник (тетраэдр) — чатырохсьце́ньнік (м. т.).

Четырёхдневный — чатырохдзённы.

Четырёхклассный — чатырохклясо̀вы.

Четырёхлетие — чатырохго́дзьдзе, чатырохле́цьце.

Четырёхлетний — чатырохгадо́вы, чатырохле́тні.

Четырёхмесячный — чатырохме́сячны.

Четырёхнедельный — чатырохтыднёвы.

Четырёхполка — чатырохпо́льле.

Четырёхпольный — чатырохпо̀льны, чатырохпале́ткавы, чатырохзьме́нны.

Четырёхраздельный — чатырохпадзе́льны.

Четырёхсотый — чатырохсо̀ты.

Четырёхсторонний — чатырохбо́чны.

Четырехугольный — чатырохку́тны.

Четырёхчертный (муз.) — чатырохры́сны (мз. т.).

Четырнадцатый — чатырна́ццаты, чатырна́нцаты.

Четырнадцать — чатырна́ццаць, чатырна́нцаць.

Чех — чэх.

Чехарда (игра) — конь; куля́ньне.

Чехия — Чэхія.

Чехлик — каптурок; ч. корневой (бот. calyptra) — каптурок каранёвы (б. т.).

Чехол — капту́р, ҷахол, футара́л.

Чехоня (рыба Pelecus) — каса́р (з. т.), чэшка.

Чечевица (бот.) — сачы́ўка, сачоўка (б. т.), сачавіца; ч. сʻедобная (бот. Ervum Lens L.) — сачоўка праўдзівая (б. т.); (зоол. Carpodacus) — чаромашнік (з. т.).

Чечевицеобразный — сачыўкава́ты, падобны на сачы́ўку.

Чечевичка — сачы́вачка, сачавічка (б. т.).

Чечётка (зоол. Acanthis linaria) — чачотка.

Чешский — чэскі.

Чешуекрылый,-лые насекомыя (зоол. Lepidoptera) — матылі (з. т.).

Чешуеобразный,-видный — лускава́ты.

Чешуйка — лу́сачка (б. т.), лу́скачка.

Чешуйница (зоол. Lepisma sacchaгіпа L.) — цукроўнік звыча́йны (б. т.).

Чешуйный — лусковы.

Чешуйчатник — 1) зоол. (Lepidosiren) — лускоўнік; 2) зоол. (Protopteгuѕ) — двуды́хальнік (з. т.).

Чешуйчатый — лускава́ты.

Чешуя — луска́, лузга́, шалуда́.

Чибис (зоол. Vanellus) — кнігаўка.

Чиж, чижик — чы́жык.

Чижиковый — чы́жыкавы.

Чижовниксм. Ракитник.

Чик-чик — чык-чык.

Чикание — чы́каньне.

Чикать,-кнуть — чы́каць, чы́кнуць.

Чиликаньне — цьвіліканьне, ціліканьне.

Чиликать — цьвілікаць, цілікаць, цьвіркаць.

Чин — чын, годнасьць, стан, ра́нга; церк. — уста́ва, пара́дак; по чину — у пара́дку; нижний чин — жаўне́р, салда́т.

Чина (бот. Lathyrus L.) — гарошак (б. т.).

Чинар (бот. Platanus orientalis L.) — плята́н усходні (б. т.), чына́р.

Чиненный — папра́ўлены, ла́таны, пала́таны.

Чинить — чыніць, дзе́яць, рабіць; папраўля́ць, рапарава́ць; старыя вещи — ла́таць; бомбу — набіва́ць; карандаш — завострываць.

Чиниться — чыніцца, дзе́яцца.

Чинно — у пара́дку, ла́дам, прыстойна.

Чинный — прыстойны.

Чиновник — урадовец, чыноўнік.

Чиновничий — нале́жачы ўрадоўцу.

Чиновница — жонка ўрадоўца, чыноўніца.

Чиновный — у чынох.

Чиноначалие — нача́льніцтва.

Чиноположениесм. Хиротония.

Чинопроизводство — нада́ньне ступе́ні годнасьці (чы́ну).

Чинш — чынш.

Чиншевой — чыншавы́.

Чирей — ску́лка, скуля́нка, баля́чка, болька; -рьи — ску́льле.